On(der)wijs

Welkom op de pagina van onwijs onderwijs. Waarom onwijs? Onderwijs is boeiend en inspirerend, kinderen zijn uniek, elk kind is er een met een aparte gebruiksaanwijziging, elk kind heeft recht op zijn eigen onderwijsbehoefte in zijn eigen omgeving. Raakt u ook al in een flow van bevlogenheid? Op deze blog vindt u allerlei verhalen, beschouwingen en leuke anekdotes over het basisonderwijs in het algemeen. In het bijzonder over de mensen die hier direct of indirect mee te maken hebben: leerkrachten, kinderen, ouders, directeuren, (G)MR-, oudercommissies, ondersteunend personeel en externe instanties, die hiermee te maken hebben.







Veel plezier!







zondag 11 oktober 2009

Een rustige zondag?

Gisteren dacht ik nog: "Ha, lekker een rustige dag morgen. Manlief brengt zoon 3 weg, gaat daarna met zoon 1 naar de hakdag van de scouting, zoon 2 is nog bij zijn vriendin, dochterlief breng ik naar Waddinxveen voor een training en ik ga op mijn gemakkie even bij pap en mam een bakkie doen."
Vanmorgen pakte het iets anders uit. "Tring tring tring". Verschrikt wordt ik wakker. Pffft, het is kwart voor 8. Wat zou er zijn? "Hoi mam, kun jij hier over een kwartier zijn met mijn portemonnee, die ben ik vergeten en hij ligt op de keukentafel. Ik moest mijn ID nog even kopieren en toen ben ik hem vergeten terug te stoppen in mijn broekzak" "Sukkel", denk ik nog en mijn hersenen beginnen volop te werken op deze vroege zondagmorgen. Zoon 3 gaat vandaag voor een week naar Camebridge. "Pap is onderweg naar huis", zegt hij nog. "Dat red ik niet eerder dan dat je vader hier is." "OK, dan wacht ik daar wel op." Klik.
Wat zal ik doen. Eerst maar eens kijken waar die portemonnee ligt. Ja, hoor, keurig op de keukentafel. Even checken. ID zit er in. Nu maar wachten op manlief, zodat hij meteen door kan rijden.
Enkele sms-jes later weet ik dat het is gelukt. Manlief is weer onderweg naar huis.
Terug mijn bed in, zet ik de radio aan op "Vroege Vogels" en luister naar een reclame over Wakker Dier en de overvloed aan ganzen, wel of niet afschieten.
Dochterlief komt binnen. "Je zou me toch wegbrengen, we vertrekken over 20 minuten." "He, maar het was toch pas om 12 uur?" "Nee, het begint om 10 uur" Nog moe van het telefoontje spring ik mijn bed weer uit, schiet in mijn kleren en zie manlief weer terug en zoon 1 klaar zitten om weg te gaan naar de hakdag. "Wil jij de afwasmachine leeghalen, die heeft vannacht niet gedraaid." Gekscherend begint hij ook nog over de was.
Nadat ik onze dochter heb weggebracht, de hond heb uitgelaten en de afwasmachine heb leeggehaald plof ik met een bakkie koffie op de bank. Pfffffffffft. Even bijkomen. Rustig ademhalen. Het is zondag!
Toch straks nog maar "even" bij mijn ouders langs. En o ja, de was nog opruimen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie!