Onthaasten

Weer zo'n typisch modern woord, een woord van deze tijd. Door alle haast, moet je je af en toe - bijvoorbeeld in de herfstvakantie - onthaasten.

Ik moest aan dit woord denken, toen we deze week een winkel binnen gingen, onze boodschappen hadden verzameld en bij de kassa stonden. We begonnen nog net niet te grommen, maar een vrouw voor ons pakte erg rustig de boodschappen uit en legde ook weer rustig op de band. Nadat alles voorbij het handige "bliebje" was gehaald en de kassiere het bedrag noemde, pakte ze alweer rustig haar portemonnee, ging pinnen en vervolgens dachten wij, dat ze klaar was. Maar nee, toen was ze twee pakjes sigaretten vergeten en die moesten ook nog heel rustig worden gekocht en cash betaald worden. Met kromme tenen keek ik mijn echtgenoot aan, die al met een doos stond te wachten op onze boodschappen.

Tjsa, dat heb je als je zo'n 100km verderop zit, in een andere omgeving en lekker rustig op vakantie bent. Dat waren we als haastige westerlingen niet gewend, of moesten we toch nog onthaasten?

Verderop in de week reed mijn echtgenoot achter een niet al te snel rijdende auto. We reden richting de Posbank en het was een prachtige omgeving. Toch zei hij: "Ik heb zin om deze auto in te halen" Waarop mijn antwoord luidde: "We zijn op vakantie! Geniet van deze prachtige omgeving." Maar ik voelde hetzelfde. Idioot toch? Misschien hadden wij meer tijd nodig om te onthaasten?

Er volgde later een heerlijke wandeling in het herfstzonnetje richting een geocache met de naam G'ebbes. Misschien is het dan toch nog deels gelukt om de rust terug te vinden.